27 C
Chiang Rai
4 มิถุนายน 2020

ฝากใจไว้..เชียงของ

ทริปปั่นทางไกลไร้น้ำหนัก สองวันหนึ่งคืน

อีกหนึ่งเส้นทางที่อยากจะลองสัมผัสทั้งๆ ที่รู้ว่า อาการสาหัสจะมาแน่ ๆ แต่การเริ่มเส้นทางใหม่นั้นมักจะตื่นเต้นทุกครั้ง เพราะไม่รู้ว่าจะพบเจออะไรบ้าง

เชียงของเมืองแห่งวิถีสโลวไลฟ์ เมืองเล็กๆกลางหุบเขาริมน้ำโขง

เริ่มต้นทางที่แม่จัน เข้าเชียงแสน มุ่งหน้าสู่เชียงของ รวมระยะทาง เพียง 94 กม แต่เป็น 94 กม ที่ใช้เวลาเกือบทั้งวัน

ประตูเมืองเชียงแสน

จากแม่จัน ไปเชียงแสน เส้นนี้ชิวๆ ทางราบสลับเนิน ทางหลวงหมายเลข 1016 แยกจากทางหลวง A1 ที่แม่จัน ยาวไปจนถึงเชียงแสน จากนั้นเลี้ยวขวาเข้า ทางหลวง 1290 ยาวไปจนถึงเชียงของ เส้นนี้ทำใหม่เพิ่งเสร็จ ระยะจากเชียงแสนถึงเชียงของราว 50 กม ถนนดีชนิดที่ไม่รู้จะติตรงใหน ไหล่ทางกว้าง 2.5 เมตร ไม่ต้องกลัวจะมีรถพุ่งออกมาจากข้างทาง เพราะอยู่ในวิสัยทัศน์ที่เห็นตลอด

ตลอดทางจะมีชุมชน กระจายตัวห่างๆ แบบว่าหิวเมื่อไหร่ก็แวะกินได้เลย (แต่ก็มีตุนไว้บางเบาๆ) เส้นนี้มีร้านกาแฟน่ารัก อยู่ราวๆ 30 กม. จากเชียงแสน ช่วงบ้านไร่ ชื่อร้านมุงไม้ ร่มรื่น ชุมชนบ้านไร่ซึ่งเป็นชุมชนสุดท้ายก่อนจะข้ามดอย (เตรียมใจไว้ตั้งแต่ นั่งรอลาเต้ร้อนแล้ว)

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 สร้างใหม่ ไฉไลกว่าเดิม เป็นทางสายหลักที่ใช้ในการติดต่อระหว่างอำเภอแม่สาย สามเหลี่ยมทองคำ อำเภอเชียงแสน และอำเภอเชียงของ

ทางคดเคี้ยงบนเขาเลียบน้ำโขง

เจอดอยแรกที่เป็นรอยต่อระหว่างเชียงแสน กับ เชียงของ จุดสูงสุดคือ กิ่วกาญจน์ อยากจะพักนานๆ ได้ใหม…. เป็นการไต่ระดับที่ยาวร่วม 5 กม…ปั่นบ้างเดินบ้าง ณ เวลาไกล้เที่ยง แต่พอทอดสายตาไปในทิศทางเชียงของแล้ว ไม่น่าจะพักได้นาน เพราะ เห็นว่ามีดอยสูงอีกหนึ่งตั้งขวางหน้า หยุดไม่ได้ต้องไปต่อ ต้องไปต่อ แต่ความเหนื่อย และร้อน มันไม่เท่า ความงามของเส้นทางนี้ที่เลาะเลี้ยวเกี่ยวก้อยไปกับลำน้ำโขง ตอนเดินนี่แหละ ได้ชมความงามเต็มตา (ทุกครั้งที่ขึ้นไปอยู่ที่สูงๆ ใกล้ท้องฟ้า จะรู้สึกมีความสุขมากเป็นพิเศษ คล้ายกับว่าชาติที่แล้วเกิดเป็นชาวทิเบต หรืออาจจะเป็นจามรีก็ได้) ตอนปั่นลงเนินต้อง concentrate กับถนนมากๆ เพราะโค้ง คดเคี้ยว ลาดชัน กลัวจะคุมไม่อยู่

ทัศนียภาพริมโขงระหว่างทางปั่น

ระยะทาง 25 กม ที่ไต่ขึ้นลงดอย ราวๆ 5 ดอย ใช้เวลา 4 ชั่วโมง ถึงเชียงของราวบ่ายสาม พุ่งเข้าหาร้านอาหารตามสั่งทันที กระเพราไก่ไข่ดาว สมองไม่ได้สั่ง สัญชาติญาณมันสั่งเอง เอาจริงๆ ตอนแรกกะว่าจะมาเช้า เย็นกลับ ฮ่าาาาา คิดใหม่ยังทัน อิ่มแล้ว เดินหาที่พัก เกร๋ๆ สักที่ พักร่างสักคืน เพราะพรุ่งนี้ต้องกลับทางเดิม

12 กิโลที่ยาวนาน

เชียงของเป็นเมืองเล็กๆ กระทัดรัด สงบ slow life คล้าย หนองคาย แต่ขนาดเล็กกว่าเยอะ โซนเมืองเก่าจะมีถนนคนเดินทุกคืนวันเสาร์ (โชคดีมาถูกวัน ถนนคนเดินอยู่หน้าที่พักด้วย แหล่ม) ถัดออกไปทางทิศไต้ จะเป็นเมืองใหม่ ซึ่งเมืองจะขยายไปตามลำน้ำโขง ปั่นจักรยาน ครึ่งชั่วโมงก็ทั่วเมือง.. เป็นเมืองที่ให้ความรู้สึกเป็นมิตร ไม่มีความรู้สึกว่าอันตรายใดๆ หลับฝันดีที่ห้อง ไต้หลังคา มีหน้าต่างกระจก มองเห็นน้ำโขงไหลเอื่อยๆ อยู่ไม่ไกล

ห้องพักชั้นบนสุดของโรงแรม

รุ่งเช้าเดินเก็บภาพเพื่อบอกลาเชียงของ และบอกกับใจตัวเองว่าจะกลับมาใหม่ จะมาจนกว่า 5 ดอยนี้จะให้ความรู้สึกแค่เนินเล็กๆ

ปั่นทางไกลไร้น้ำหนัก จบทริปนี้เปลี่ยนเฟืองหลังเป็น 12-36 แน่นอน

ยามเย็นทางไปสะพานมิตรภาพไทยลาว

เรื่องราวน่าติดตาม!

เนเธอร์แลนด์ เพิ่มเงินให้พนักงานที่ปั่นมาทำงาน

รัฐบาลเนเธอร์แลนด์กำลังพิจารณาแผนที่จะช่วยส่งเสริมให้ประชาชนหันมาปั่นจักรยานไปทำงานแทนการขับรถยนต์เพื่อลดปัญหาการจราจรคับคั่งบนถนนและทางด่วน

จักรยาน: เป็นพาหนะสำหรับการเดินทางในประเทศไทยได้จริงหรือแค่ฝัน

แม้ว่าการปั่นจักรยานในกรุงเทพมหานคร หรือจังหวัดใหญ่ๆในเมืองไทย จะเป็นเรื่องที่หลายคนมีความกังวล แต่ก็พบว่ามีคนจำนวนไม่น้อยที่ใช้จักรยานเป็นพาหนะในการเดินทางประจำวัน ทั้งเพื่อออกกำลังกาย สันทนาการชีวิต หรือการเดินทางไปทำงาน

ฝากใจไว้..เชียงของ

เริ่มต้นทางที่แม่จัน เข้าเชียงแสน มุ่งหน้าสู่เชียงของ รวมระยะทาง เพียง 94 กม แต่เป็น 94 กม ที่ใช้เวลาเกือบทั้งวัน ตะลึงพรึงเพริศบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 สร้างใหม่ ไฉไลกว่าเดิม เป็นทางสายหลักที่ใช้ในการติดต่อระหว่างอำเภอแม่สาย สามเหลี่ยมทองคำ อำเภอเชียงแสน และอำเภอเชียงของ